Ryzyko przedwczesnego porodu

Oto kilka ważnych faktów dotyczących porodu przedwczesnego:

Poród przedwczesny to poród dziecka w czasie 22 – 37 tygodnia trwania ciąży, dziecko waży wtedy, w zależności od tygodnia ciąży od 500 do 2500g. W krajach rozwiniętych poród przedwczesny dotyczy nawet co 10-tej ciężarnej (w Polsce to 7 – 16% wszystkich porodów, a największy odsetek jest na obszarach Śląska, w województwie Zachodniopomorskim i w okolicach Łodzi). Dziecko urodzone w tym okresie nazywane jest wcześniakiem i nie jest w pełni przygotowane do samodzielnego życia poza macicą matki. Stopień niedojrzałości dziecka do samodzielnego życia zależy od tego, w jakim tygodniu ciąży się urodziło, im bliżej 38 tygodnia ciąży – tym lepiej.

Czynniki ryzyka porodu przedwczesnego:

• poród przedwczesny w poprzedniej ciąży


• przebyte dwa lub więcej poronienia w II trymestrze poprzedniej ciąży


• ciąża bliźniacza, trojacza, czworacza, mnoga……


• niewydolna szyjka macicy


• wrodzone lub nabyte wady anatomiczne macicy


• cukrzyca ciężarnej


• choroby wątroby, nerek, nadciśnienie u ciężarnej, ciężka niedokrwistość, nadczynność tarczycy


• przewlekłe i ostre stany zapalne pochwy i szyjki macicy


• duże mięśniaki macicy


• wielowodzie


• łożysko przodujące


• przedwczesne oddzielenie się łożyska


• wiek ciężarnej poniżej 16 roku życia lub powyżej 30 roku życia


• praca – ciężka praca fizyczna, narażenie na przewlekły stres


• używki (palenie tytoniu, alkohol, środki odurzające)


• czynniki środowiskowe (promieniowanie radioaktywne, czynniki termiczne, jonizujące, wibracje, uciążliwy hałas, skażenie środowiska związkami siarki, fluoru i metalami ciężkimi, śmierć w rodzinie, sytuacje konfliktowe w rodzinie, małżeństwie, wynikające ze stanu wolnego, nadmierne obciążenie pracą, lęk przed potencjalną utratą ciąży, zła opieka/brak opieki medycznej nad ciężarną)

Rozpoznanie porodu przedwczesnego i objawy:

• skurcze macicy podobne do miesiączkowych, trwające ok. 30 sekund – za kryterium rozpoznania uznaje się więcej niż 6 skurczów na dobę – wtedy niezbędna hospitalizacja!


• wydalenie czopa śluzowego


• napięcie brzucha


• ból w krzyżu i ucisk w miednicy


• biegunka


• w badaniu ginekologicznym: skracanie, zgładzanie, a następnie rozwieranie szyjki macicy

Po rozpoznaniu objawów porodu przedwczesnego (w 22-37 tygodniu ciąży) w większości przypadków niezbędna jest hospitalizacja celem podtrzymania ciąży.

Zapobieganie porodowi przedwczesnemu to unikanie tych czynników ryzyka, na które kobieta może mieć wpływ!!!!!!!

Jeżeli potrzebujesz specjalistycznej konsultacji lekarskiej możesz skontaktować się z naszą rejestracją Polskiej Przychodni w Manchesterze pod numerem: 0844 209 2149, 079 55 280 690

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polski Prywatny Gabinet Lekarski w Szkocji - Polscy Lekarze w Glasgow

Wpis: Polska Położna w UK

Mały Pacjent u dentysty

Mały Pacjent u dentystyPierwsze wizyty u dentysty to powód stresu ni ... http://p.ost.im/p/e7veu6

Zdrowie i styl życia

Zdrowy styl życiaZdrowie jest to stan pełnego dobrego samopoczucia f ... http://p.ost.im/p/eW3HVH

Ciąża pozamaciczna

Gdy ciąża rozwija się poza macicą

Ciążą pozamaciczną nazywa się ciążę, która zagnieździła się w innym miejscu niż macica. Ciąża pozamaciczna dotyczy takich miejsc, jak: jajowód (w 97%), jama brzuszna (1,4%), jajnik (0,2%), szyjka macicy (0,2%). Występowanie ciąży pozamacicznej w ogólnej populacji ciężarnych wynosi 2%. Wystąpienie ciąży pozamacicznej u kobiety jest stanem zagrożenia życia – ze względu na możliwość pęknięcia narządu, w jaki wszczepiła się ciąża, co w konsekwencji może spowodować wstrząs krwotoczny.
Dlaczego zarodek wszczepia się w miejsce inne, niż macica?Niestety czasem zdarza się to u zdrowej kobiety bez powodu. Do najczęstszych czynników ryzyka ciąży pozamacicznej należą:

• przebyte zapalenia miednicy mniejszej – które powodują zrosty i zaburzenia w ruchach perystaltycznych jajowodów – w konsekwencji zapłodniona komórka jajowa nie może swobodnie w odpowiednim czasie dotrzeć do macicy i implantuje się w miejscu, w jakim aktualnie się znajduje


• zakażenia chlamydiami – w wyniku zmian zapalnych dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej jajowodu, co objawia się zlepianiem jej fałdów – formowaniem zrostów – chlamydie powodują 2-krotny wzrost ryzyka wystąpienia ciąży ektopowej


• operacja jajowodów – również mogą powstawać zrosty


• przebyta ciąża pozamaciczna związana z operacyjnym usunięciem zarodka – zwiększa ryzyko wystąpienia kolejnej ciąży pozamacicznej 10-krotnie


• leczenie technikami wspomaganego rozrodu – bywa, iż na dwa lub trzy wszczepione zarodki jeden z nich umiejscawia się pozamacicznie


• stosowanie kształtki wewnątrzmacicznej zawierającej progesteron


• czasem powodem jest zły rozwój zarodka już od chwili poczęcia, który determinuje nieprawidłowe miejsce zagnieżdżenia

Jakie są objawy które mogą sugerować ciążę pozamaciczną?

Kobieta z niepękniętą ciążą pozamaciczną czuje się tak samo, jak kobieta z ciążą prawidłową – test ciążowy dał wynik pozytywny, ponieważ stężenie betaHCG w krwi początkowo jest tak samo wykrywalne w każdej ciąży. Tak samo może odczuwać senność, nudności czy tkliwość piersi. Niestety po 3 tygodniu ciąży mogą pojawić się już objawy patologiczne sugerujące, że z ciążą jest coś nie tak:

• krwawienie przypominające opóźnione krwawienie miesiączkowe


• silny ból podbrzusza


• krwawienie może nie wystąpić, ale mogą pojawić się objawy wstrząsu: bardzo silny ból brzucha, blada, zimna i spocona skóra, szybkie tętno, spadające ciśnienie krwi, odczuwalny silny niepokój – są to objawy pękniętej ciąży pozamacicznej, gdy krwawienie jest wewnętrzne, jest to STAN ZAGRAŻAJĄCY ŻYCIU

Jak diagnozuje się ciążę pozamaciczną?

Najważniejsze jest ustalenie jeszcze przed ciążą, czy jest się w grupie ryzyka wystąpienia ciąży ektopowej – wtedy po zajściu w ciążę robi się szybką diagnostykę, aby zapobiec komplikacjom ewentualnej ciąży pozamacicznej.

Diagnostyka polega na wykonaniu USG przezpochwowego stwierdzającego obecność zarodka w jamie macicy, a także na kilkakrotnym badaniu poziomu hormonów: betaHCG, progesteronu, estradiolu (bada się to, w jaki sposób zmieniają się poziomy hormonów w ciągu kilku dni). Gdy brak jest pewności co do diagnozy, robi się również laparoskopię, w czasie której ogląda się jajowody w poszukiwaniu specyficznych objawów.

Jak się to leczy?

Niestety, ciąża pozamaciczna nie może rozwijać się prawidłowo, i pękając uszkadza miejsce, w którym rosła (jajowód, jajnik, szyjka macicy lub inny narząd). Uszkodzenie może doprowadzić do zaniku funkcji, jaką ten narząd powinien pełnić. Gdy ciąża pęknie i dojdzie do wstrząsu krwotocznego, czasem jedynym ratunkiem dla życia kobiety jest wycięcie jej narządów rodnych, a to zawsze jest ogromną tragedią dla kobiety, ale także całej jej rodziny. Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie takiej ciąży i usunięcie jej.

Jest kilka metod prowadzących do wyleczenia ciąży ektopowej:

1. Postępowanie wyczekujące - po zdiagnozowaniu wczesnej ciąży pozamacicznej w jajowodzie, która nie daje objawów, można czekać na samoistne poronienie ciąży – dzieje się tak w 70% przypadków. Najważniejsza jest stała obserwacja ciąży wykluczająca przegapienie ciężkich powikłań. Takie postępowanie w 70% oszczędza kobiecie leczenia chirurgicznego jajowodu i jego konsekwencji. W pozostałych 30%$ należy wprowadzić inną metodę leczenia:


2. Leczenie farmakologiczne - dość rzadko stosowane, prowadzone, gdy leczenie laparoskopowe jest niemożliwe z przyczyn medycznych. Leczenie farmakologiczne powoduje mniejsze uszkodzenie jajowodu i zachowuje w pełni jego funkcje. Podanie odpowiedniego leku powoduje obumarcie i poronienie zarodka.


3. Leczenie chirurgiczne – może być wykonane drogą laparoskopową lub przez otwarcie powłok brzusznych – leczenie to polega na wycięciu zarodka oszczędzając narząd w którym się zagnieździł. Niestety w przypadku pęknięcia ciąży może wystąpić konieczność usunięcia ciąży razem z narządem.

Co się dzieje z płodnością po przebytej ciąży pozamacicznej?

Płodność po ciąży pozamacicznej, jeżeli nie dokonano radykalnej operacji usunięcia narządów rodnych, pozostaje niezmieniona. Wzrasta ryzyko wystąpienia kolejnej ciąży pozamacicznej, należy być tego świadomym, planować poczęcie razem z lekarzem ginekologiem i wcześnie po rozpoznaniu ciąży udać się na pierwszą wizytę potwierdzającą poczęcie.

Jeżeli potrzebujesz specjalistycznej konsultacji lekarskiej możesz skontaktować się z naszą rejestracją Polskiej Przychodni w Manchesterze pod numerem: 0844 209 2149, 079 55 280 690

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polski Prywatny Gabinet Lekarski w Szkocji - Polscy Lekarze w Glasgow

Wpis: Polska Położna w UK

Polski Stomatolog

W Polskiej Klinice w Manchesterze na Eccles, otrzymacie państwo najba ... http://p.ost.im/p/eWbftB

Cukrzyca u kobiet ciężarnych

Cukrzyca ciężarnych jest to grupa zaburzeń metabolicznych których wspólną cechą jest hiperglikemia. Częstość występowania wśród ciężarnych to 5-15%. Cukrzyca ciężarnych pojawia się po raz pierwszy w ciąży i znika po porodzie. Jeżeli cukrzyca po porodzie nie znika, oznacza to, że występowała już przed ciążą (cukrzyca typu 1 lub 2).

Czynniki ryzyka wystąpienia cukrzycy ciężarnych:

• otyłość przed ciążą (powyżej 85 kg)


• zbyt duży przyrost masy ciała w aktualnej ciąży


• cukrzyca w rodzinie (bliski stopień pokrewieństwa)


• cukrzyca stwierdzona w poprzedniej ciąży


• duża masa ciała dzieci z poprzednich ciąż (powyżej 4001 g)


• wielowodzie w obecnej ciąży


• każdy epizod cukromoczu w I trymestrze obecnej ciąży


• dwukrotnie stwierdzony cukromocz w II trymestrze obecnej ciąży


• niewyjaśniony poród martwego dziecka, poronienie lub poród przedwczesny w poprzedniej ciąży


• wady rozwojowe dzieci w poprzednich ciążach


• gestoza (zatrucie ciążowe) w obecnej lub poprzedniej ciąży


• przebycie 3 lub więcej ciąż

Do objawów cukrzycy ciążowej należą:

• cukier we krwi


• cukier w moczu


• oddawanie nadmiernej ilości moczu


• wzmożone pragnienie


• utrata masy ciała


• osłabienie, zmęczenie


• świąd skóry we wczesnej ciąży


• zakażenia grzybicze lub bakteryjne skóry


• zaburzenia widzenia


• kurcze łydek

Do zdiagnozowania cukrzycy ciężarnych wykonuje się test doustnego obciążenia glukozą.

Zalecenia Zespołu Ekspertów dotyczące wykrywania cukrzycy u ciężarnych:

1. oznaczenie stężenia glukozy (cukru) we krwi powinno być wykonane u wszystkich ciężarnych przy I wizycie stwierdzającej ciążę


2. test przesiewowy wykonywany u wszystkich ciężarnych w 24-28 tygodniu ciąży – doustne obiążenie 50 g glukozy


3. test diagnostyczny wykonywany u ciężarnych z nieprawidłowym wynikiem testu przesiewowego – doustne obciążenie 75 g glukozy na czczo

Podczas pierwszej wizyty dokonuje się pomiaru poziomu cukru. Prawidłowe wyniki na czczo powinny wynosić:

60 – 100 mg% (3,36 – 5,6 mmol/l)- wynik prawidłowy

101 – 125 mg % (5,61 – 7,0 mmol/l) – nieprawidłowa tolerancja glukozy

powyżej 126 mg% (powyżej 7,01 mmol/l) – cukrzyca ciążowa

Prawidłowe wyniki po posiłku:

1 godzina po posiłku – 120 – 140 mg% (6,7 – 7,8 mmol/l)

2 godziny po posiłku – 100 – 120 mg% (5,6 – 6,7 mmol/l)

Stwierdzenie poziomu cukru powyżej 200 mg% w dowolnej porze dnia, niezależnie od czasu ostatniego posiłku, obliguje do zdiagnozowania cukrzycy.

Powyższe wyniki dotyczą również nieciężarnych.
Test przesiewowy doustnego obciążenia 50 g glukozy wykonuje się w 24 – 28 tygodniu ciąży. Nie wymaga bycia na czczo. Po wypiciu glukozy należy odczekać godzinę, należy w tym czasie siedzieć, nie wolno nawet spacerować po korytarzu (ponieważ powoduje to spalanie glukozy i fałszowanie wyniku!!). Krew pobiera się po godzinie – wyniki:

glukoza poniżej 140 mg% (poniżej 7,8 mmol/l)- wynik prawidłowy

glukoza na poziomie 141 – 199 mg% (7,81 – 11,0 mmol/l)- wynik nieprawidłowy, wymaga dalszej diagnostyki (wykonuje się test obciążeniem 75 g glukozy)

glukoza powyżej 200 mg% (powyżej 11,1 mmol/l) – rozpoznanie cukrzycy ciążowej – skierowanie do diabetologa

 

Test diagnostyczny doustnym obciążeniem 75 g glukozy wykonuje się w 32 tygodniu ciąży (po 4 tygodniach od testu przesiewowego) na czczo ( po 8 – 14 godzinnej przerwie w posiłkach). Na 3 dni przed wykonaniem dieta nie powinna być ograniczana, można jeść wszystko (przy ograniczaniu diety wynik będzie nieważny).

Przebieg testu:

• pobranie krwi na czczo


• należy wypić 300 ml płynu zawierającego 75 g glukozy w ciągu 5 minut


• pobranie krwi po 1 i po 2 godzinach od wypicia roztworu

Cukrzycę ciężarnych stwierdza się, gdy w teście diagnostycznym:

• glikemia na czczo wyniesie powyżej 100 mg% (5,6 mmol/l)


• glikemia po 1 godzinie od obciążenia wyniesie powyżej 180 mg% (10,02 mmol/l)


• glikemia po 2 godzinach od obciążenia wyniesie powyżej 140 mg% (7,8 mmol/l)

Wartości poniżej wskazanych oznaczają, iż nie stwierdza się cukrzycy ciążowej.

Dlaczego cukrzyca ciężarnych jest taka groźna?

• cukrzyca powoduje wzrost występowania wad rozwojowych u dzieci


• przyczynia się do większego odsetka poronień


• powoduje zakażenia dróg moczowych i nerek u matki


• może przyczynić się do stałego pogorszenia wzroku matki


• może spowodować stan przedrzucawkowy oraz rzucawkę u matki – jest to stan zagrożenia życia matki i dziecka (stan przedrzucawkowy objawia się wysokim ciśnieniem krwi – powyżej 160/100 mmHg wraz z zaburzeniami widzenia, zaburzeniami słuchu i drganiem drobnych mięśni; rzucawca przypomina wyglądem atak padaczki)

Inne komplikacje cukrzycy ciężarnych

• wielowodzie


• trudność w odbyciu porodu (masa dziecka powyżej 4000 g to problem przy porodzie drogami natury)


• możliwość krwotoku poporodowego


• częstsze przypadki gestozy (zatrucia ciążowego)


• porody przedwczesne (w 20 – 60%)


• porody przez cięcie cesarskie (ok. 60%)


• zespół zaburzeń oddychania u dziecka


• zbyt niski poziom cukru u dziecka (jako odpowiedź na zbyt wysoki cukier u matki)


• hiperbilirubinemia – powodująca nasiloną żółtaczkę noworodka


• wady wrodzone w 10% 0 wady serca, nerek, układu nerwowego


• zbyt duża masa urodzeniowa – powyżej 4000 g

Najlepszym sposobem na uniknięcie cukrzycy ciążowej jest unikanie tych czynników ryzyka, na które można mieć wpływ. A gdy wykryją u Ciebie cukrzycę ciężarnych:

- koniecznie dopilnuj wizyt u diabetologa i stosuj się do jego wskazówek

- mierz swój cukier i pamiętaj o tym, aby dopilnować jego prawidłowych poziomów

średni dobowy poziom cukru powinien wynosić 90 mg%

ryzyko wad rozwojowych u dziecka wzrasta przy średniej glikemii większej od 140 mg%

zwiększone ryzyko poronienia lub porodu przedwczesnego wzrasta przy średniej większej od 180 mg%

- dopilnuj prawidłowej diety cukrzycowej – diabetolog nauczy Cię obliczania wymienników węglowodanowych i komponowania prawidłowej diety

- jeżeli musisz wstrzykiwać sobie insulinę – pilnuj godzin i techniki wykonywanych wstrzyknięć

Pamiętaj, że Twoja ciąża wcale nie musi zakończyć się niepowodzeniem! Tylko od Ciebie zależy, jak będzie ona przebiegać i jak zdrowe urodzi się Twoje dziecko.

 

UWAGA DIETA CUKRZYCOWA!!

Osoby zainteresowane poznawaniem diety cukrzycowej zapraszam do zajrzenia w poniższe linki:

Badania dotyczące obciążenia glukozą
Dieta cukrzycowa

Wpis: Polska Położna w UK

Konflikt serologiczny

Konflikt serologiczny to choroba, która zdarza się gdy matka o grupie krwi z czynnikiem Rh(-) rodzi dziecko o grupie krwi z czynnikiem Rh(+) odziedziczonym po ojcu, który ma również czynnik Rh(+). Konflikt pojawia się w momencie, gdy niewielka ilość krwi dziecka dostaje się do krwioobiegu matki (najczęściej podczas porodu). Organizm matki wytwarza automatycznie przeciwciała IgG (których obecność można wykryć przez pobranie krwi na odczyn Coombsa), a te przeciwciała mogą przeniknąć przez łożysko do krwi płodu i niszczyć jego erytrocyty.

Pierwsza ciąża z konfliktem serologicznym zazwyczaj nie ma komplikacji (chyba, że do wytworzenia przeciwciał dochodzi jeszcze w czasie ciąży z powodu wypadku, inwazyjnego badania lub innego zdarzenia, które wymiesza krew dziecka z krwią matki). Każda kolejna ciąża z dzieckiem z czynnikiem Rh(+) może już powodować głęboką anemię hamującą rozwój płodu, ciężką żółtaczkę hemolityczną lub uogólniony obrzęk płodu (ponieważ raz wytworzone przeciwciała IgG utrzymują się przez wiele lat).

Do wytworzenia przeciwciał (immunizacji) w krwi matki dochodzi w wyniku:

• poronienia


• ciąży pozamacicznej


• ręcznego wydobycia łożyska podczas porodu


• cięcia cesarskiego


• porodów zabiegowych z użyciem kleszczy położniczych


• inwazyjnej diagnostyki płodu (np. po pobraniu krwi płodu)


• przetoczenia krwi niezgodnej grupowo


• hemoterapii (leczenie zastrzykami domięśniowymi z krwi)


• szczepienia ludzką surowicą


• zaśniadu groniastego (specyficzna choroba łożyska)


• amniopunkcji


• biopsji kosmówki


• odklejenia łożyska


• łożyska przodującego z krwawieniem


• tępego urazu brzucha ciężarnej


• wewnątrzmacicznego obumarcia płodu

Diagnostyka konfliktu serologicznego

1. przeprowadzenie wywiadu dotyczącego przebytych ciąż, porodów i sytuacji mogących spowodować wytworzenie przeciwciał IgG


2. oznaczenie grupy krwi rodziców


3. ustalenie stopnia immunizacji matki (odczyn Coombsa)

Każda ciężarna przed 12 tygodniem ciąży powinna mieć oznaczony poziom przeciwciał przeciwerytrocytarnych powodujących konflikt serologiczny, a także oznaczoną grupę krwi i czynnik Rh.

Kobiety z Rh(-) powinny mieć wykonane to badanie ponownie w 28 tygodniu ciąży.

Badanie na odczyn Coombsa wykonuje się u kobiet z Rh(-) w 28, 32 oraz 36 tygodniu ciąży.

W przypadku podejrzenia wystąpienia konfliktu serologicznego i anemizacji płodu, wykonuje się ciężarnej USG co 2-3 tygodnie, a w wyjątkowych przypadkach wykonuje się amniopunkcję (pobranie wód płodowych) w 18-28 tygodniu ciąży oraz pobranie krwi z pępowiny płodu. Badania te mają na celu obserwację stanu i prawidłowego rozwoju dziecka.

W celu zapobiegania konfliktowi serologicznemu, każdej kobiecie Rh(-) u której istnieje podejrzenie o immunizację (wytworzenie przeciwciał IgG przeciw erytrocytom dziecka Rh(+)) podaje się immunoglobulinę anty-D we wstrzyknięciu domięśniowym w odpowiedniej dawce, nie później niż 72 godziny po porodzie, lub innym zdarzeniu mogącym wywołać immunizację matki.

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polska Położna - Polska Przychodnia

Wpis: Polska Położna w UK