Jak przebiega depresja poporodowa?

Gdy własne dziecko staje się obce…

"Byłam jak zombie. Nic nie czułam w swoim sercu, zero emocji, nie czułam się związana z dzieckiem". Tak swój okres po porodzie opisywała Gwyneth Patrol. Są to właśnie objawy depresji poporodowej, zaburzenia z którym musi się zmierzyć wiele kobiet, jednak dopiero, gdy opowiedziały o tym celebrytki, problem został bardziej nagłośniony.

Istnieją trzy formy tego poporodowego kryzysu. Najłagodniejszą z nich jest jest tzw. Babyblues. Pojawia się on stosunkowo wcześnie, bo już w pierwszym tygodniu po rozwiązaniu. To tzw. płaczliwe dni. Młoda matka płacze, ponieważ wyzwala się z niej wiele emocji. Do tego dochodzi jeszcze rozdrażnienie i problemy ze snem. Taki stan utrzymywać się może do 10 dni. Powszechność tego zjawiska nie jest dokładnie określona, liczby wahają się od 25%- 70% świeżo upieczonych matek.

Babyblues częstą dolegliwością młodych mam

Babyblues najczęściej znika samoistnie, jednak zdarza się, że przechodzi on w kolejne stadium, czyli w depresję poporodową. Depresja może się ujawnić nawet po dwóch latach od porodu. Choroba ta rozwija się powoli, a zaczyna się od objawów fizycznych: bólu głowy, dolegliwości sercowych, problemów z koncentracją i snem. Dodatkowo pojawia się smutek, rozdrażnienie i poczucie wewnętrznej pustki, bowiem matka nie odczuwa żadnych uczuć wobec dziecka, co wzbudza w niej poczucie winy. Dużym zagrożeniem jest ukrywanie tej dolegliwości z obawy przed tym, że najbliżsi uznają ją za złą matkę. Takie poczucie wstydu może prowadzić nawet do samobójstwa, dlatego konieczna jest opieka lekarska.

Czym się objawia psychoza poporodowa?

Najgroźniejszą formą choroby jest psychoza poporodowa. Wiąże się ona z poważnymi komplikacjami związanymi z zaburzeniami psychicznymi. Pojawia się nagle, około 2-3 tygodnia po rozwiązaniu, Matka doświadcza omamów, stanów lękowych i silnego niepokoju, to połączenie manii, depresji i schizofrenii. Kobiety dotknięte tą chorobą powinny natychmiast udać się do specjalisty, a zarówno matka jak i dziecko powinno znaleźć się pod stałą opieką lekarską. Jeśli kobieta szybko podda się leczeniu i otrzyma pomoc istnieje szansa na całkowite wyleczenie psychozy.

Istnieje wiele czynników i mało powodów, które wywołują poporodowe schorzenia psychiczne. Z jednej strony ważny jest aspekt biologiczny, ciało kobiety zmienia się, do tego dochodzi fizyczne wyczerpanie po ciąży i rozwiązaniu. Babyblues często spowodowany jest nagłym spadkiem poziomu hormonów (estrogenu i progesteronu) w organizmie, z kolei depresja poporodowa wywołana może być niedoczynnością tarczycy.

Druga kwestia związana jest z uwarunkowaniami psychicznymi, troską o zapewnienie odpowiednich środków finansowych oraz z traumatycznymi zdarzeniami z życia kobiety, związanymi między innymi z trudnym porodem. Niektórym kobietom ciężko jest się po prostu pożegnać ze swoim dawnym życiem. Wpływ na kondycję psychiczną kobiety ma również jej otoczenie, które nie zawsze jest dla niej wsparciem. Dowodem na to są badania wykazujące, że kobiety mieszkające na wioskach, gdzie mogą liczyć na dużą pomoc ze strony swoich rodziców i rodziny, rzadziej cierpią na depresję, ponieważ wówczas ciężar opieki nad dzieckiem rozłożony jest na kilka osób.

Aby uniknąć tych nieprzyjemnych dolegliwości, kobiety w ciąży powinny jak najwięcej czytać na temat zmian zachodzących w ich organizmach, zaznajomić się z przebiegiem samego porodu oraz nawiązać kontakty z innymi matkami, które już urodziły. Taka rozmowa powinna dać kobiecie poczucie, że nie jest jedyną matką pełną obaw i wątpliwości. Ważna jest też rola mężczyzny i rodziny, którzy stale powinni służyć kobiecie wsparciem. Jeśli jednak pojawiają się objawy depresji, należy skontaktować się ze specjalistą. Z kolei całe społeczeństwo powinno unikać tabuizacji tego tematu, by przyszłe matki zrozumiały, że jest to powszechne zjawisko.

Autor: Manuela Tomala
Źródło: Biomedical.pl

Opis definicyjny i dostępność leczenia:

Depresja poporodowa – zaburzenie nastroju, charakteryzujące się występowaniem objawów epizodu depresyjnego w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy.

Ponieważ takie objawy jak bezsenność, ubytek masy ciała oraz zmniejszenie popędu seksualnego są naturalnymi objawami występującymi w ciągu kilku miesięcy po porodzie, aby stwierdzić wystąpienie depresji poporodowej muszą wystąpić charakterystyczne objawy, takie jak:

• przesadne zamartwianie się o stan zdrowia dziecka, którego stan nie budzi żadnych obaw


• osłabienie więzi z dzieckiem


• myśli obsesyjne dotyczące skrzywdzenia dziecka (aby doszło do rozpoznania tego objawu, myśli muszą być egodystoniczne)


• egosyntoniczne, niebędące obsesjami myśli, dotyczące zabicia dziecka (mogące prowadzić do określonych zamiarów)

Epidemiologia

Po porodzie depresja trwająca od kilku miesięcy do roku występuje u 5-25% kobiet i 1-26% mężczyzn. Na jej wystąpienie nie mają wpływu ani status społeczny, ani liczba poprzednich porodów.

Etiologia

Przyczyny zaburzenia są głownie środowiskowe oraz psychologiczne. Należą do nich m. in: młody wiek matki, kryzysy małżeńskie czy aktualne stresujące wydarzenia. Innymi istotnymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia depresji poporodowej jest przebyty wcześniej epizod depresyjny lub wcześniejsze występowanie depresji poporodowej. Czynniki biologiczne mają mniejsze znaczenie niż przy wystąpieniu przygnębienia czy psychoz poporodowych.

Leczenie

W większości przypadków najważniejsze jest zapewnienie matce więzi w relacji z bliskimi i wsparcia. W cięższych wypadkach należy zastosować leczenie lekami przeciwdepresyjnymi. Niewielkie ilości leków przeciwdepresyjnych mogą przedostawać się z mlekiem matki do organizmu dziecka, dlatego należy rozważyć bilans ewentualnych korzyści dla matki i skutków ubocznych dla dziecka. Bezpieczne dla dziecka są niskie dawki amitryptyliny. W Manchesterze oraz Glasgow możesz spotkać się ze spacjalistami w tym zakresie którzy umożliwią Tobie skuteczny powrót do zdrowia.

Rokowanie

Rokowanie na ogół pomyślne, przy standardowym leczeniu uzyskuje się remisję. Zdarzają się przypadki, w których zaburzenie przechodzi w formę przewlekłą.

Źródło: Wikipedia

Wpis: Polski Ginekolog w Manchesterze - Polska Przychodnia Manchester

Wpis: Polska Położna w UK

Jak osiągnąć szczęście?

Jednym z naszych największych celów życiowych jest osiągnięcie szczęścia i bycie szczęśliwym. Jednak recepta na to, jak można zostać szczęśliwym jest niemożliwa do ułożenia. Do tego stanu prowadzi wiele dróg. W artykule zostaną przytoczone dwie, jakże odmienne możliwości, jak osiągnąć szczęście.

Pierwsza teza została przedstawiona przez autora, który jest pisarzem z Francji. Zajmuje się literaturą dziecięcą, ale zapewnia, że może ona z całą pewnością konkurować z naukowymi prezentacjami, przede wszystkim dlatego, że również prezentuje ciekawy model szczęścia. Pisarz przytacza tytuł książki Francois’a Lelodra pt. „Podróże Hektora czyli poszukiwanie szczęścia”.

Autor opowieści, zanim został pisarzem, był praktykującym psychologiem i psychoterapeutom. W swoim rozumieniu szczęścia uznał za najważniejszą zmienną, porównanie. Uczucie bycia szczęśliwym może powstać poprzez trzy rodzaje porównań:

1. Porównanie przeszłości – uzmysłowienie sobie, że teraźniejszość lub zaplanowana przyszłość są leprze, ponieważ możemy spodziewać się pojawienia się szczęścia rozumianego jako uczucie.

2. Porównanie otoczenia – posiadany stan jest lepszy, niż znaczących, ważnych osób, ponieważ nadal mamy szansę na szczęście.

3. Porównanie ideału – posiadamy już stan idealny albo odpowiadający idealnemu, wtedy powstają największe uczucia szczęścia.

Istnieją przynajmniej dwa wyobrażenia stanu: wcześniejszy i teraźniejszy, ja i inni, mój ideał i moja rzeczywistość – są one najpowszechniejsze. Przykładem może być nasze zadowolenie z pracy. Nie będziemy z niej zadowoleni dopóki nie będzie odpowiadać naszemu ideałowi pracy. Mówimy: „Mój sąsiad ma więcej szczęścia. On pracuje cały czas w tym samym zawodzie, ale w innych firmach, jego miejsce pracy pozostaje merytorycznie to samo.”

Teza druga: Viktor E. Frankl jest lekarzem, który pracował w obozie pracy. Swoje przemyślenia o szczęściu i byciu szczęśliwym zawarł w dziele Człowiek w poszukiwaniu sensu. - Uważam, że to czego chce człowiek, to w ostateczności nie jest szczęście, ale powody by być szczęśliwym. Kiedy je dostaniemy, wtedy naprawdę czujemy się szczęśliwymi, jesteśmy zadowoleni z siebie. Wg Frankl’a ludzie czynią dobrze, gdy szukają swoich osobistych, konkretnych powodów, dzięki którym są w stanie odczuwać uczucie szczęścia. Te powody do szczęścia zakładają, że człowiek ma z góry ustalone wyobrażenie lub koncepcje odnoszące się do jego życia.

W praktyce większość terapeutów skłania się ku pierwszej tezie. Dzięki niej mogą wpływać na zrozumienie samego siebie i otoczenia przez ich pacjentów, tak aby znowu mogli być szczęśliwymi. Wiele problemów, które prowadzą nas do poczucia nieszczęścia, nie są problemami, które doczekają się ostatecznego rozwiązania. Tłumaczy się je wtedy jako „życiowe wyzwania” lub zadania rozwojowe: pozostanie zdrowym, samodzielnym, mieć własne dochody, życiowego partnera, wychować dobrze dzieci, utrzymać znajomości, żyć z chorobami, cały czas się kształcić, poznawać nowe miejsca, zostać zwolnionym z pracy czy stracić partnera – życiowe wyzwania mogą prowadzić do napięć czasami większych, czasami mniejszych, ale nie są problemami, przez które odczucie bycia szczęśliwym jest zablokowane. Uczucia nie tylko wyrażają nasze życie, ale są również jego wyznacznikiem, a tym samym nas samych.

 
Źródło: biomedial.pl
Wpis: Polska Prywatna Przychodnia w Manchesterze na Eccles
Jeżeli chcesz umówić się na konsultację skontaktuj się z rejestracją kliniki.
Więcej o usługach medycznych w naszej Klinice znajdziesz w zakładce 'Usługi Medyczne'

telefonicznie:

0 161 707 1983

0 7955 280 690

0 844 209 2149

emailem:
rejestracja

...lub wypełnij nasz formularz zgłoszeniowy:

WYPEŁNIJ FORMULARZ

 

Polska Prywatna Przychodnia Manchester na Eccles

W ciąży nie tylko do ginekologa!

Poranne mdłości, opuchnięte kostki czy apetyt na słodko-kwaśne przekąski – na to większość przyszłych mam jest przygotowana. Jednak zmieniający się w trakcie ciąży poziom hormonów wywołuje także mniej typowe objawy.


 

W tym czasie wiele z nas narzeka na szybciej psujące się zęby i problemy z cerą. Ze względu na to, że dla prawidłowego rozwoju maluszka istotny jest też nasz ogólny stan zdrowia, warto konsultować się również z innymi specjalistami. W trakcie ciąży skupiamy się na dolegliwościach, które bezpośrednio kojarzą się z tym wyjątkowym czasem i swój stan zdrowia kontrolujemy przede wszystkim u ginekologa. Pamiętajmy jednak, że jeśli zauważymy pogorszenie kondycji na przykład zębów czy skóry, powinnyśmy wybrać się również do dentysty oraz dermatologa.

Uniknąć chorób genetycznych

W trakcie ciąży konieczne są regularne kontrole u ginekologa. Dlatego kiedy dowiesz się, że będziesz mamą, jak najszybciej umów się na wizytę, podczas której specjalista opowie o kolejnych etapach ciąży i odpowie na wszystkie pytania. Pamiętajmy, że to pierwsze, ale nie ostatnie spotkanie z ginekologiem w ciągu kolejnych dziewięciu miesięcy. Panie na początku ciąży powinny zgłaszać się na kontrole do lekarza co cztery tygodnie. Po 20. tygodniu ciąży – co trzy, a po 32. – co dwa. Po 36. tygodniu zaleca się, by przyszłe mamy odwiedzały gabinet lekarski nawet co 5 – 7 dni.

Nie zapominajmy też o ważnej kwestii, jaką są badania prenatalne, pozwalające na wykrycie ewentualnych wad czy genetycznych czy innych problemów rozwojowych naszego maleństwa, a nawet ich leczenie jeszcze przed narodzinami lub tuż po porodzie. Niektóre schorzenia nie dają widocznych objawów, a mogą być bardzo groźne.

Dzięki takim badaniom, jak USG z testem podwójnym (czyli PAPP-A i betaHCG) w 11-14 tygodniu ciąży lub test potrójny między 15 a 20 tygodniem ciąży można je zdiagnozować i błyskawicznie zareagować, otaczając przyszłą mamę i nienarodzone jeszcze dziecko specjalistyczną opieką, zwiększając szanse na całkowite wyleczenie – mówi dr n. med. Rafał Kocyłowski, lekarz ginekolog, konsultant naukowy poznańskiego Centrum Badań Prenatalnych Pr

eMediCare w Med Polonii. Warto wiedzieć, że tego typu testy refunduje NFZ kobietom z tzw. grupy ryzyka (w niej znajdują się m.in. przyszłe mamy, które ukończyły 35 lat, a także te, u których w rodzinie występowały choroby genetyczne lub lekarz prowadzący podejrzewa pewne nieprawidłowości udokumentowane wynikami aktualnych badań, np. niewidoczna kość nosowa lub zbyt szybka akcja serca).

Zepsuty ząb – ukryty szkodnik

O ile spotkania z ginekologiem to dla ciężarnych coś zupełnie normalnego, to już wizyty u innych specjalistów część kobiet uważa za zbędne. Tymczasem wiele z nich narzeka na szybciej postępującą podczas ciąży próchnicę. Do powstawania ubytków przyczyniają się przede wszystkim poranne wymioty, a także słodkie i kwaśne przekąski. Dodatkowo zmiany hormonalne powodują przekrwienie dziąseł i ich większą wrażliwość. – Obie te dolegliwości mogą doprowadzić do powstania ogniska zapalnego. Bakterie z zepsutych zębów rozsiewane są zarówno po organizmie przyszłej mamy, jak i dziecka, co może doprowadzić do zagrożenia porodem przedwczesnym, pęknięcia błon płodowych i infekcji także u nienarodzonego maleństwa – ostrzega dr n. med. Rafał Kocyłowski z PreMediCare.

Dlatego po zauważeniu niepokojących objawów w jamie ustnej warto wybrać się do stomatologa, który przeprowadzi konieczne leczenie oraz poradzi, jak dodatkowo dbać o higienę. Jeśli nie ma ku temu innych przeciwwskazań, podczas leczenia dentysta może podać kobiecie w ciąży znieczulenie miejscowe. Większość specjalistów odradza natomiast wykonywanie w tym czasie zdjęć RTG uzębienia chociaż przy zastosowaniu specjalnych osłon na brzuch kobiety badanie takie jest jak najbardziej dozwolone – promieniowanie nie dociera wtedy do dziecka.

Cera nie zawsze promienna

Ze względu na zmiany hormonalne zachodzące w organizmie i zwiększony poziom estrogenów, które pobudzają aktywność gruczołów łojowych sporo przyszłych mam boryka się ze zmianami skórnymi. Zwłaszcza w pierwszym trymestrze pojawia się u nich trądzik – nie

tylko na twarzy, ale też na dekolcie, plecach i ramionach. Kobiety z suchą cerą narzekają, że staje się ona jeszcze bardziej przesuszona, z kolei panie o cerze tłustej mają problemy z nadmierną produkcją sebum.

Dokuczliwe mogą być także przebarwienia na twarzy. Ze względu na to, iż podczas ciąży skóra staje się wyjątkowo wrażliwa i podatna na alergie, zamiast samodzielnie eksperymentować, warto udać się do dermatologa, który po konsultacji przepisze maści dozwolone w trakcie ciąży. Z tym specjalistą skonsultujmy się także wówczas, gdy zaczną nam nadmiernie wypadać włosy, a paznokcie będą się rozdwajać.

Lepiej nie stosować na własną rękę pielęgnacyjnych preparatów czy tabletek, gdyż mogą one wywołać uczulenie. Ciąża to czas, w którym w naszym organizmie szaleją hormony, czego efektem są różnego rodzaju dolegliwości. Jeśli chcemy cieszyć się zdrowiem własnym i maleństwa nie lekceważmy objawów i odwiedzajmy w ciąży nie tylko ginekologa.

 

Źródło: biomedial.pl
Fotografia: AG
Wpis: Polska Prywatna Przychodnia w Manchesterze na Eccles
Jeżeli chcesz umówić się na konsultację skontaktuj się z rejestracją kliniki.
Więcej o usługach medycznych w naszej Klinice znajdziesz w zakładce 'Usługi Medyczne'

telefonicznie:
0 161 707 1983

0 79 55 280 690

0844 209 2149

emailem:
rejestracja

...lub wypełnij nasz formularz zgłoszeniowy:

WYPEŁNIJ FORMULARZ

Wpis: Polska Położna w UK

Zgon dziecka w macicy

Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu jest sytuacją wyjątkowo ciężką i dramatyczną zarówno dla matki jak i całej rodziny. Obumarcie płodu to zgon dziecka w macicy matki, który nastąpił przed jego urodzeniem. Kobiety, które dowiadują się o tym zdarzeniu, zadają sobie pytanie – dlaczego tak się stało? Odpowiedź nie jest jednak tak prosta.

Jakie są przyczyny wewnątrzmacicznego obumarcia płodu?
Jest ich wiele. Do najczęściej występujących należą:

• ciężkie wady wrodzone płodu oraz defekty genetyczne,


• infekcje wirusowe i bakteryjne matki,


• używki przyjmowane przez matkę,


• choroby, na które cierpi ciężarna: cukrzyca, nadciśnienie tętnicze,


• niedotlenienie płodu, spowodowane okręcenie szyi dziecka pępowiną,


• nieprawidłowa budowa łożyska.

Kobiety bardzo często obwiniają się o śmierć swojego nienarodzonego dziecka. Pogłębia to ich depresję i powrót do normalnego funkcjonowania.

Skąd wiadomo, że nastąpiło obumarcie?

Gdy przez kilkanaście godzin nie odczuwasz ruchów swego dziecka, powinno Cię to zaniepokoić. Brak ruchów płodu po 21. tygodniu ciąży oraz brak przyrostu masy ciała i obwodu brzucha są głównymi objawami obumarcia. Jednakże to czy doszło do śmierci dziecka, jednoznacznie stwierdza lekarz podczas badania ultrasonograficznego. USG wykrywa bowiem brak czynności serca płodu i jego ruchów.

Co dzieje się po obumarciu płodu?

Do 22. tygodnia, mamy do czynienia z poronieniem. Wydalenie martwego płodu bardzo często następuje tutaj samoistnie.

Jeżeli śmierć dziecka nastąpi w łonie matki między 22., a 37. tygodniem ciąży, konieczne bywa przejście przez całą procedurę porodu naturalnego.

Czasem wykonuje się łyżeczkowanie jamy macicy, a w przypadku zaawansowanej ciąży stosuje się oksytocynę w kroplówce w celu wywołania porodu.

Poród naturalny jest traumatyczną sytuacją dla kobiety – nie dość, że odczuwa silny ból i skurcze, to musi urodzić swoje martwe dziecko.

Jak pomóc zrozpaczonej matce?

Rozmiar tragedii, przez jaką musi przejść kobieta, której płód obumarł w macicy jest podobny do tej dotykającej rodziców, których dziecko zmarło podczas porodu lub zaraz po narodzinach. Uczucie rozpaczy, złości, poczucia winy i bezsilności są typowymi reakcjami.

W tym szczególnym okresie żałoby należy otoczyć szczególną troską całą rodzinę, a szczególną empatie okazać cierpiącej kobiecie. Niezbędna jest szczera rozmowa, podczas której otwarcie kobieta może powiedzieć o swoich przeżyciach i uczuciach.

Warto zwrócić się o pomoc do psychologa, który pomoże przezwyciężyć traumę i uporać się z bólem.

Najlepiej, aby przez pewien czas kobieta mogła odpocząć od pracy i codziennych obowiązków, by w spokoju mogła pogodzić się z zaistniałą sytuacją.

Pomocne bywa rozpoznanie przyczyny śmierci dziecka. Pozwoli to zrozumieć kobiecie, że nie powinna obwiniać się o zaistniałą tragedię.

Kobieta powinna zrozumieć, iż nie jest jedyną matką, która w taki sposób straciła swoje dziecko. Jest wiele kobiet, które przeszły przez ową tragedię. Dlatego też, rozmowa z osobami o podobnym bagażu doświadczeń, umożliwi podzielenie się bólem i cierpieniem.

Śmierć jest zawsze ciężkim przeżyciem. Nieważne, czy musimy zmierzyć się ze stratą narodzonego, czy nienarodzonego dziecka. Ból jest taki sam a jego przezwyciężenie wymaga czasu i odpowiedniego podejścia do rodziców przeżywających utratę dziecka, a w szczególności do cierpiącej kobiety.

Jeżeli chcesz się zbadać - Polskie Laboratorium Medyczne w Manchesterze zaprasza serdecznie do Polskiej Kliniki gdzie możesz umówić się na konsultację lekarską i na wybór odpowiednich badań, konsultację lekarską z ginekologiem położnikiem. Tel. 0844 209 2149 lub 079 55 280 690

Źródło: Biomedical
Wpis: Polski Ginekolog w Manchesterze - Polska Prywatna Przychodnia w Manchesterze na Eccles

 

Wpis: Polska Położna w UK

Niższy poziom żelaza u noworodków otyłych kobiet

Nadprodukcja hormonu hepcydyny wydaje się osłabiać transfer żelaza z organizmu kobiety do organizmu płodu. Nowe badania z Jean Mayer USDA Human Nutrition Research Center on Aging, na Tufts University oraz Mother Infant Research Institute w Tufts Medical Center sugerują, że zgodnie z przeprowadzoną analizą, podwyższony poziomu hepcydyny u kobiety - hormonu, który odpowiedzialny jest za regulację homeostazy żelaza w organizmie - obniża poziom żelaza, co z kolei prowadzi do problemów zdrowotnych w dalszym życiu noworodków.

W badaniu wzięło udział 15 otyłych ciężarnych kobiet z BMI wyższym niż 30 oraz 15 kobiet w ciąży o prawidłowej masie ciała, z BMI ok. 20 i 25 kobiet, jako grupa kontrolna.

Próbki krwi matki pobrano podczas drugiego trymestru ciąży, a poziom żelaza u noworodka był mierzony we krwi pępowinowej.

Naukowcy odkryli, że dziecko otyłej matki z podwyższonym poziomem hepcydyny, miało niższy poziom żelaza w chwili urodzenia.

Otyłe osoby produkują więcej hepcydyny w porównaniu do dorosłych z prawidłową wagą, dlatego naukowcy sugerują, że nadprodukcja tego hormonu zaburza transfer żelaza z organizmu kobiety do organizmu płodu.

Wyniki zostały ostatnio opublikowane online przez Journal of Perinatology.

W trakcie ciąży, hepcydyna utrzymywana jest na niskim poziomie, w celu optymalizacji transferu żelaza do płodu.

„Nadmiar hepcydyny w komórce hamuje funkcję ferroportyny, czyli białka, które transportuje żelazo przez błonę komórkową do krwiobiegu", wyjaśnia główny autor dr Simin Nikbin Meydani, również dr n. wet., dyrektor Jean Mayer USDA Human Nutrition Research Center on Aging w Tufts University (USDA HNRCA).

Ponieważ żelazo odgrywa kluczową rolę w tworzeniu ośrodkowego układu nerwowego, dzieci urodzone z niedoborem żelaza są narażone na większe ryzyko opóźnień w rozwoju ruchowym i poznawczym.

Autorzy podkreślają, że niezbędne są dalsze badania, zanim zostaną wprowadzone zmiany lub zalecenia dietetyczne dla otyłych kobiet w ciąży. Większość prenatalnych suplementów witaminowych zawiera 27 miligramów żelaza, dzienną dawkę obecnie zalecaną przez American Congress of Obstetricians and Gynecologists.

Jak twierdzi główny autor, dr med. Sarbattama Sen, neonatolog z Tufts Medical Center oraz docent pediatrii w Tufts University School of Medicine (TUSM), podczas ciąży kobieta powinna mieć zdrową i zróżnicowaną dietę oraz brać standardowe prenatalne suplementy witaminowe, rekomendowane przez lekarzy.

Waga kobiety powinna natomiast być regulowana w oparciu o BMI jeszcze przed planowaną ciążą. W 2009 roku  Institute of Medicine wydał nowe zalecenia odnośnie parametrów wagowych ciężarnych kobiet.

Jeżeli chcesz się zbadań - Polskie Laboratorium Medyczne w Manchesterze zaprasza serdecznie do Polskiej Kliniki gdzie możesz umówić się na konsultację lekarską i na wybór odpowiednich badań. Tel. 0844 209 2149 lub 079 55 280 690

Źródło: Biomedical
Wpis: Polski Ginekolog w Manchesterze - Polska Prywatna Przychodnia w Manchesterze na Eccles

 

Wpis: Polska Położna w UK

50 000 nastolatek umiera każdego roku z powdu ciąży

Problem dzieci, które płodzą dzieci i które umierają, ponieważ ich ciało nie jest wystarczająco dojrzałe, aby przetrwać próbę porodu, jest skandalem światowym - stwierdza dyrektor Save the Children, Justin Forsyth, w raporcie zatytułowanym „W jaki sposób planowanie rodziny może uratować życie dzieci”.

Na całym świecie, jedna dziewczyna na pięć zachodzi w ciążę i rodzi przed ukończeniem 18 roku życia. Raport Save the Children sygnalizuje jednocześnie, że dziewczyna w wieku poniżej 15 lat jest pięć razy bardziej zagrożona śmiercią w czasie ciąży bądź porodu niż kobieta po dwudziestym roku życia.

Niewystarczająca dojrzałość psychologiczna

Doktor Michel Benchimol, ginekolog i położnik w szpitalu Jean-Verdier w Bondy, we Francji, dodaje - Jest to bardzo delikatna sprawa. Nie ma bowiem żadnych specyficznych patologii u ciężarnej nastolatki, jeżeli dziewczyna ma już menstruację, ponieważ wtedy macica jest gotowa do przyjęcia zagnieżdżającego się płodu.

Jednakże, lekarz ten przypomina jeszcze, że ciąża tuż po okresie dojrzewania, w wieku 14 – 15 lat, może być nieco bardziej skomplikowana, ponieważ miednica nie jest jeszcze wystarczająco ukształtowana, co wiąże się z większym ryzykiem dla dziewczyny i dla płodu, w porównaniu do ciężarnej 17- bądź 18-latki.

Doktor Michel Benchimol dodaje jeszcze - Ciąża w tym wieku największe problemy sprawia na poziomie psychologicznym. Nastoletnia dziewczyna nie jest jeszcze wystarczająco dojrzała, aby znieść skurcze i ból i może panikować w czasie porodu. Pojawia się również ryzyko instrumentalnego traktowania ciąży i płodu.

Głównym ryzykiem związanym z nastoletnią ciążą jest nadciśnienie tętnicze, przedwczesny poród i opóźnienie rozwoju płodu.

Na tę chwilę, połowa wszystkich nastoletnich ciężarnych dziewcząt żyje w zaledwie siedmiu krajac tego świata: Bangladesz, Brazylia, Stany Zjednoczone, Etiopia, Indie, Nigeria oraz Demokratyczna Republika Konga.

Zagrożenia związane z niechcianą ciążą u bardzo młodych dziewcząt w krajach rozwijających się są o wiele większe niż w krajach rozwiniętych, z powodu niedożywienia, niedoboru witamin, braku opieki lekarskiej oraz z powodu braku poczucia bezpieczeństwa.

W krajach rozwiniętych, gdzie nastoletnia ciąża jest prawidłowo obserowana, zagrożenia te są o wiele mniejsze, a nastolatki generalnie zdrowsze - dodaje jeszcze dr Benchimol.

Dyrektor Save the Children, Justin Forsyth, podkreśla jeszcze inny fakt - Zdrowie noworodków wydanych na świat przez tak młode dziewczyny jest również znacznie gorsze. Prawie milion niemowląt urodzonych przez nastolatki umiera każdego roku przed pierwszymi urodzinami. W przypadku dziewczyny poniżej 18 roku życia, ryzyko śmierci noworodka sięga nawet 60%. W krajach rozwijających się, planowanie rodziny nie jest jedynie wyborem stylu życia – od tego bowiem zależy życie nastoletnich dziewcząt.

W podsumowaniu swojego raportu, Save the Children naciska na przywódców światowych, aby zwiększyli dostęp do antykoncepcji dla młodych dziewcząt. Organizacja domaga się również, aby umożliwić młodym dziewczętom oraz wszystkim kobietom na całym świecie decydowanie na temat tego, czy w ogóle chcą mieć dzieci. A jeżeli chcą, to kiedy i ile.

Szczyt na temat planowania rodzinny jest przewidziany na lipiec 2012 roku. Szczyt ten odbędzie się w Londynie i jest on inicjatywą rządu brytyjskiego oraz fundacji dobroczynnej Fondation Bill and Melinda Gates.

Wpis: Polski Lekarz Ginekolog  - Polska Prywatna Przychodnia Manchester Eccles

Wpis: Polska Położna w UK

Dlaczego warto dobrze zaplanować ciążę?

Warto dobrze przygotować się do poczęcia dziecka. Od tego zależy zdrowie przyszłej matki i noworodka. Oto korzyści jakie można osiągnąć prawidłowo przygotowując swój organizm:
1) dla zdrowia kobiety:
• minimalizacja zachorowalności, interwencji położniczych i umieralności kobiet;
• zagwarantowanie dobrego stanu zdrowia przed ciążą, w trakcie jej trwania oraz po jej zakończeniu;
• uzyskanie pozytywnej samooceny kobiety wynikającej z poczucia dbania o zdrowie swoje i dziecka;
2) dla dziecka:
• minimalizowanie ryzyka poronień, porodów przedwczesnych i martwych, występowania wad wrodzonych i hipotrofii (zbyt niskiej masy urodzeniowej) dziecka;
• zmniejszenie częstości występowania zaburzeń rozwoju fizycznego i psychicznego narodzonych dzieci;
• wzrost poziomu opieki matki nad noworodkiem i jej poczucia odpowiedzialności;
3) dla rodziny:
• wzmacnianie więzi między matką i ojcem a ich dzieckiem oraz między samymi rodzicami.

Na poważnie – bez straszenia. Co się dzieje, gdy ciąża jest nieplanowana i gdy pojawia się w nieodpowiednim momencie?

Większość dzieci rodzi się z ciąż, które nie były planowane i są to dzieci zdrowe. Podstawową zasadą planowania poczęcia jest przygotowanie organizmu matki na ogromny wysiłek, jakim jest stworzenie nowego zdrowego organizmu od podstaw. Opieka przedkoncepcyjna ma wyłapać i wyeliminować te elementy w zdrowiu i stylu życia kobiety, które mogą potencjalnie skomplikować ciążę.

Skutki złego, lub też braku przygotowania organizmu do ciąży, mogą być różne. U kobiety, która jest w pełni zdrowa, mogą być niewidoczne, lub też mieć znikomą wagę. Częstym efektem niewłaściwego trybu życia przed ciążą oraz w trakcie jej trwania, są narodziny noworodka o niższej niż średnia masie urodzeniowej. Hipotrofia (mała masa ciała w stosunku do prawidłowej) płodu i częściej pojawiająca się niedokrwistość u ciężarnej mają większe prawdopodobieństwo wystąpienia u kobiet, u których odstępy między porodami są mniejsze niż 2 lata. Wiele drobnych dolegliwości ciężarnych jest spowodowana brakiem składników odżywczych, mikroelementów i witamin, jakie powinny być dostarczane organizmowi już przed poczęciem.

Kobiety zdrowe, które nie przygotowują się do poczęcia, a prowadzą niehigieniczny tryb życia, również narażają swoją potencjalną ciążę na pewne komplikacje. Brak suplementacji kwasem foliowym może spowodować wady rozwojowe płodu. Stosowanie używek we wczesnej ciąży wpływa na rozwój poszczególnych układów rozwijającego się zarodka, zwiększa częstość występowania poronień i porodów przedwczesnych. Nadużywanie alkoholu w ciąży jest przyczyną rozwoju zespołu FAS (alkoholowy zespół płodowy). Stosowanie leków z pewnych grup może spowodować poważne wady rozwojowe, a także doprowadzić do poronienia. Przechodzenie infekcji wirusowych naraża na ryzyko poronienia, porodu przedwczesnego, rozwój wad wrodzonych.

Poważne skutki złego przygotowania do ciąży pojawią się u kobiet chorujących przewlekle (choroby typu cukrzyca, nadciśnienie, padaczka i inne), lub z wcześniejszymi niepowodzeniami położniczymi (typu wcześniejsze poronienia, martwe porody, porody chorych dzieci). Pacjentki te powinny dokładnie zaplanować poczęcie, aby uniknąć powikłań takich jak:
• poronienie,
• poród przedwczesny,
• rozwój wad płodu,
• rozwój chorób ciężarnych,
• nasilenie choroby podstawowej kobiety,
• wertykalna transmisja choroby,
• martwy poród,
• zgon noworodka,
• zgon matki.


Sam fakt zaistnienia choroby przewlekłej u matki nie stanowi wyroku dla jej dziecka. Należy pamiętać, że ryzyko ciążowe powinno zostać dokładnie oszacowane przez lekarza ginekologa oraz przez specjalistę prowadzącego jej chorobę przewlekłą, aby móc wdrożyć odpowiednie działania.

Nie ma prostego powiązania typu: palisz papierosy – urodzisz wcześniaka, albo pijesz alkohol – urodzisz chore dziecko. Tak zwane zachowania ryzykowne to rosyjska ruletka – uda się albo nie. Z tego powodu należy pewnych sytuacji unikać – dla zdrowia dziecka. Kobiety, które nie przygotowywały się do ciąży, w każdej chwili mogą zmodyfikować pewne elementy swojego stylu życia aby zwiększyć potencjał zdrowotny swojego dziecka. Należy pamiętać, że każda ciąża przebiega indywidualnie.

—-

Bibliografia:

• Chazan B.: Ocena ryzyka położniczego. Położnictwo w praktyce lekarza rodzinnego, pod red. Chazana B., Wydawnictwo PZWL, Warszawa 1997, 80-88.


• Chazan B.: Opieka przedkoncepcyjna. Medipress Ginekologia, 1998, Vol. 4, 3, 10-16.


• Chazan B., Jóźwik M.: Opieka zdrowotna przedkoncepcyjna. Medycyna Wieku Rozwojowego, 1997, I, 1, 9-15.


• Raczyński P., Kubik P., Niemiec T.: Zalecenia dotyczące suplementacji diety u kobiet podczas planowania ciąży, w ciąży i w czasie karmienia piersią. Ginekologia Praktyczna, 2006, 4, 2-7.


• Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego w zakresie zakażeń przenoszonych drogą płciową w położnictwie i ginekologii. Przegląd Menopauzalny, 2004, 4, 15-20.


• http://www.ciazabezalkoholu.pl/dzialanie_alkoholu.html

Źródło: Porady Położnej pl
Wpis: Polski Ginekolog Manchester

Wpis: Polska Położna w UK

Jak żyć by dziecko rozwijało się jak najlepiej?

Oto kilka zaleceń dotyczących higieny i trybu życia odpowiednich dla ciężarnych:
1. czystość ciała:

•    kąpiele w wannie powinny być ograniczone do minimum – ze względu na wymywanie naturalnej flory bakteryjnej pochwy – najlepsze są kąpiele pod prysznicem. Kąpiele powinny się odbywać w wodzie o temperaturze nie przekraczającej 36.6 st.C.
•    do podmywania zaleca się Laktacyd lub inne płyny o kwaśnym pH – odpowiednim do flory pochwy
•    irygacje pochwy bez przyczyn medycznych są niewskazane

2. piersi i brodawki sutkowe

•    największy wzrost i rozwój piersi ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży
•    piersi nie wymagają specjalnych zabiegów
•    przy dużym wzroście piersi zaleca się noszenie biustonoszy dobrze podtrzymujących – o szerokich ramiączkach – zapobiega to działaniu grawitacji i utracie kształtu piersi
•    przy płaskich lub wsklęsłych brodawkach sutkowych zaleca się wykonywanie ćwiczeń Hoffmana: ćwiczenia te można wykonywać najlepiej w III trymestrze ciąży, ponieważ niepotrzebna stymulacja brodawek sutkowych może inicjować skurcze macicy. Ćwiczenia te polegają na rozciąganiu skóry wokół brodawek sutkowych: przyłóż dwa palce wskazujące na godzinie 6 i 12 na brzegu otoczki brodawki sutkowej, delikatnie naciskając skórę oddalaj je od siebie (ruch rozciągający), przytrzymaj je tak przez chwilę. Po chwili przyłóż dwa palce wskazujące na godzinie 3 i 9 na brzegu otoczki brodawki sutkowej i wykonaj ten sam ruch rozciągający. Ćwiczenia te powtórz kilka razy na jednej i drugiej piersi. Ćwicz tak codziennie rano i wieczorem.
•    innym sposobem na płaskie i wklęsłe brodawki może być noszenie specjalnych osłonek na brodawki – od 15 tygodnia ciąży

3. higiena jamy ustnej

•    jest to higiena codzienna, standardowa
•    w przypadku próchnicy – konieczne leczenie stomatologiczne. Zakażenia w obrębie jamy ustnej w czasie ciąży bardzo szybko przenoszą się drogą krwi w kierunku narządów rozrodczych

4. pielęgnacja włosów i paznokci

•    mycie włosów delikatnymi szamponami i ostrożne czesanie
•    paznokcie należy obcinać krótko, używać kremów do rąk i rękawic podczas pracy w gospodarstwie domowym
•    nie ma przeciwwskazań do malowania paznokci

5. ubranie

•    powinno być luźne i dostosowane do pory roku
•    powinno nosić się ubrania bawełniane i te, które łatwo uprać
•    nie zaleca się pończoch – ucisk powodowany przez gumkę prowadzi do niedokrwienia i rozwoju żylaków
•    biustonosz powinien być stabilny, na szerokich ramiączkach, dopasowany rozmiar, należy go prać codziennie (mleko, które powstaje już nawet w I trymestrze, jest doskonałą pożywką dla bakterii)

6. buty

•    powinny być na stabilnym i niewsokim obcasie
•    obcas we wszystkich butach powinien być taki sam
•    nie zaleca się noszenia butów płaskich – bez obcasa – progesteron w ciąży rozluźnia między innymi więzadła w stopie i noszenie płaskich butów może spowodować płaskostopie

7. praca

•    dozwolona jest praca o średniej intenswności
•    nie wolno podnosić ciężarów większych niż 5 kg
•    nie poleca się wieszania firanek, prania na wysoko powieszonym sznurze i innych czynności z wysoko podniesionymi rękoma
•    zaleca się jak najwięcej odpoczynku

8. remont

•    ciężarna nie powinna wdychać oparów farb, przesuwać mebli, wykonywać ciężkiej pracy fizycznej

9. sen i odpoczynek

•    nie wolno brać żadnych leków nasennych, nawet łagodnie działających ziołowych
•    powinno się wypracować własne sposoby na uśnięcie, np. spacer przed snem, nie spożywanie posiłków na 2 godziny przed snem, nie pić dużo przed snem,
•    sen powinien trwać 8 godzin, a w ciągu dnia zalecana jest drzemka i uniesionymi wyżej nogami
•    zalecane są codzienne spacery bez pośpiechu, wśród drzew, w wygodnym obuwiu, na dystansie 2-3 km

10. sport i turystyka

•    sport jest zazwyczaj niewskazany jeżeli przed ciążą kobieta go nie uprawiała, gdyż jej organizm nie jest do niego przyzwyczajony
•    jeżeli ciężarna wcześniej uprawiała sport – należy w ciąży zmniejszyć jego intensywność
•    pływanie – w wodzie o odpowiedniej temperaturze – nie wolno kąpać się w zimnej wodzie i w ogólnodostępnym basenie! najlepszym miejscem jest basen ozonowany (nie chlorowany)
•    nie poleca się podróży długich, męczących, w niewygodnej pozycji ciała (podróży samochodowych, wycieczek autobusowych)

11. współżycie płciowe

•    jeżeli ciąża jest fizjologiczna – można utrzymywać współżycie płciowe
•    w przypadku ciąży zagrożonej – według wskazań lekarza

12. odżywianie

•    zapotrzebowanie na kalorie – 2600 kcal dziennie, w zależności od trybu życia i stanu zdrowia
•    przyrost masy ciała nie powinien przekraczać 20% wyjściowej masy ciała (masy ciała sprzed ciąży)
•    dieta powinna być urozmaicona, powinna zabierać dużo białka, błonnika, witamin i składników mineralnych
•    jeśli wystąpią obrzęki – należy ograniczyć sól

13. używki

•    powinno się zaniechać codziennego picia mocnej kawy i mocnej herbaty – na rzecz słabo zaparzonych, wypijanych 1xdziennie
•    alkohol należy wyeliminować całkowicie – nawet niewielka ilość alkoholu wypita w krytycznym momencie dla rozwoju któregoś z narządów dziecka, może zaburzyć ten rozwój
•    palenie tytoniu – wyeliminować całkowicie, tak samo jak narażenie na dym tytoniowy osoby palącej obok – dym tytoniowy może powodować poronienia, porody przedwczesne, mniejszą masę urodzeniową noworodka, zielone wody płodowej, wczesne zgony noworodków, bezdech noworodka, w przyszłości nowotwory układu nerwowego i białaczki wieku dziecięcego

14. regulacja wypróżnień

•    stosując odpowiednią dietę należy eliminować zaparcia (podczas których niepotrzebna siła tłoczni brzusznej może powodować przedwczesne skurcze)
•    posiłki powinny być regularne
•    należy pić do 3 litrów niegazowanej wody dziennie
•    na zaparcia: dieta pełna błonnika, świeżych warzyw i owoców, bakalii, bardzo pomagają wędzone śliwki

15. ćwiczenia gimnastyczne

•    poprawiają samopoczucie, apetyt i sen
•    powinny być o umiarkowanym nasileniu, w pozycji stojącej lub leżącej
•    należy zwrócić uwagę na prawidłową postawę ciała – w czasie ciąży w związku z rosnącym brzuszkiem zmienia się środek ciężkości
•    zalecane są ćwiczenia wykonywane w szkole rodzenia

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polska Położna w Manchesterze

Wpis: Polska Położna w UK

Ryzyko przedwczesnego porodu

Oto kilka ważnych faktów dotyczących porodu przedwczesnego:

Poród przedwczesny to poród dziecka w czasie 22 – 37 tygodnia trwania ciąży, dziecko waży wtedy, w zależności od tygodnia ciąży od 500 do 2500g. W krajach rozwiniętych poród przedwczesny dotyczy nawet co 10-tej ciężarnej (w Polsce to 7 – 16% wszystkich porodów, a największy odsetek jest na obszarach Śląska, w województwie Zachodniopomorskim i w okolicach Łodzi). Dziecko urodzone w tym okresie nazywane jest wcześniakiem i nie jest w pełni przygotowane do samodzielnego życia poza macicą matki. Stopień niedojrzałości dziecka do samodzielnego życia zależy od tego, w jakim tygodniu ciąży się urodziło, im bliżej 38 tygodnia ciąży – tym lepiej.

Czynniki ryzyka porodu przedwczesnego:

• poród przedwczesny w poprzedniej ciąży


• przebyte dwa lub więcej poronienia w II trymestrze poprzedniej ciąży


• ciąża bliźniacza, trojacza, czworacza, mnoga……


• niewydolna szyjka macicy


• wrodzone lub nabyte wady anatomiczne macicy


• cukrzyca ciężarnej


• choroby wątroby, nerek, nadciśnienie u ciężarnej, ciężka niedokrwistość, nadczynność tarczycy


• przewlekłe i ostre stany zapalne pochwy i szyjki macicy


• duże mięśniaki macicy


• wielowodzie


• łożysko przodujące


• przedwczesne oddzielenie się łożyska


• wiek ciężarnej poniżej 16 roku życia lub powyżej 30 roku życia


• praca – ciężka praca fizyczna, narażenie na przewlekły stres


• używki (palenie tytoniu, alkohol, środki odurzające)


• czynniki środowiskowe (promieniowanie radioaktywne, czynniki termiczne, jonizujące, wibracje, uciążliwy hałas, skażenie środowiska związkami siarki, fluoru i metalami ciężkimi, śmierć w rodzinie, sytuacje konfliktowe w rodzinie, małżeństwie, wynikające ze stanu wolnego, nadmierne obciążenie pracą, lęk przed potencjalną utratą ciąży, zła opieka/brak opieki medycznej nad ciężarną)

Rozpoznanie porodu przedwczesnego i objawy:

• skurcze macicy podobne do miesiączkowych, trwające ok. 30 sekund – za kryterium rozpoznania uznaje się więcej niż 6 skurczów na dobę – wtedy niezbędna hospitalizacja!


• wydalenie czopa śluzowego


• napięcie brzucha


• ból w krzyżu i ucisk w miednicy


• biegunka


• w badaniu ginekologicznym: skracanie, zgładzanie, a następnie rozwieranie szyjki macicy

Po rozpoznaniu objawów porodu przedwczesnego (w 22-37 tygodniu ciąży) w większości przypadków niezbędna jest hospitalizacja celem podtrzymania ciąży.

Zapobieganie porodowi przedwczesnemu to unikanie tych czynników ryzyka, na które kobieta może mieć wpływ!!!!!!!

Jeżeli potrzebujesz specjalistycznej konsultacji lekarskiej możesz skontaktować się z naszą rejestracją Polskiej Przychodni w Manchesterze pod numerem: 0844 209 2149, 079 55 280 690

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polski Prywatny Gabinet Lekarski w Szkocji - Polscy Lekarze w Glasgow

Wpis: Polska Położna w UK

Ciąża pozamaciczna

Gdy ciąża rozwija się poza macicą

Ciążą pozamaciczną nazywa się ciążę, która zagnieździła się w innym miejscu niż macica. Ciąża pozamaciczna dotyczy takich miejsc, jak: jajowód (w 97%), jama brzuszna (1,4%), jajnik (0,2%), szyjka macicy (0,2%). Występowanie ciąży pozamacicznej w ogólnej populacji ciężarnych wynosi 2%. Wystąpienie ciąży pozamacicznej u kobiety jest stanem zagrożenia życia – ze względu na możliwość pęknięcia narządu, w jaki wszczepiła się ciąża, co w konsekwencji może spowodować wstrząs krwotoczny.
Dlaczego zarodek wszczepia się w miejsce inne, niż macica?Niestety czasem zdarza się to u zdrowej kobiety bez powodu. Do najczęstszych czynników ryzyka ciąży pozamacicznej należą:

• przebyte zapalenia miednicy mniejszej – które powodują zrosty i zaburzenia w ruchach perystaltycznych jajowodów – w konsekwencji zapłodniona komórka jajowa nie może swobodnie w odpowiednim czasie dotrzeć do macicy i implantuje się w miejscu, w jakim aktualnie się znajduje


• zakażenia chlamydiami – w wyniku zmian zapalnych dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej jajowodu, co objawia się zlepianiem jej fałdów – formowaniem zrostów – chlamydie powodują 2-krotny wzrost ryzyka wystąpienia ciąży ektopowej


• operacja jajowodów – również mogą powstawać zrosty


• przebyta ciąża pozamaciczna związana z operacyjnym usunięciem zarodka – zwiększa ryzyko wystąpienia kolejnej ciąży pozamacicznej 10-krotnie


• leczenie technikami wspomaganego rozrodu – bywa, iż na dwa lub trzy wszczepione zarodki jeden z nich umiejscawia się pozamacicznie


• stosowanie kształtki wewnątrzmacicznej zawierającej progesteron


• czasem powodem jest zły rozwój zarodka już od chwili poczęcia, który determinuje nieprawidłowe miejsce zagnieżdżenia

Jakie są objawy które mogą sugerować ciążę pozamaciczną?

Kobieta z niepękniętą ciążą pozamaciczną czuje się tak samo, jak kobieta z ciążą prawidłową – test ciążowy dał wynik pozytywny, ponieważ stężenie betaHCG w krwi początkowo jest tak samo wykrywalne w każdej ciąży. Tak samo może odczuwać senność, nudności czy tkliwość piersi. Niestety po 3 tygodniu ciąży mogą pojawić się już objawy patologiczne sugerujące, że z ciążą jest coś nie tak:

• krwawienie przypominające opóźnione krwawienie miesiączkowe


• silny ból podbrzusza


• krwawienie może nie wystąpić, ale mogą pojawić się objawy wstrząsu: bardzo silny ból brzucha, blada, zimna i spocona skóra, szybkie tętno, spadające ciśnienie krwi, odczuwalny silny niepokój – są to objawy pękniętej ciąży pozamacicznej, gdy krwawienie jest wewnętrzne, jest to STAN ZAGRAŻAJĄCY ŻYCIU

Jak diagnozuje się ciążę pozamaciczną?

Najważniejsze jest ustalenie jeszcze przed ciążą, czy jest się w grupie ryzyka wystąpienia ciąży ektopowej – wtedy po zajściu w ciążę robi się szybką diagnostykę, aby zapobiec komplikacjom ewentualnej ciąży pozamacicznej.

Diagnostyka polega na wykonaniu USG przezpochwowego stwierdzającego obecność zarodka w jamie macicy, a także na kilkakrotnym badaniu poziomu hormonów: betaHCG, progesteronu, estradiolu (bada się to, w jaki sposób zmieniają się poziomy hormonów w ciągu kilku dni). Gdy brak jest pewności co do diagnozy, robi się również laparoskopię, w czasie której ogląda się jajowody w poszukiwaniu specyficznych objawów.

Jak się to leczy?

Niestety, ciąża pozamaciczna nie może rozwijać się prawidłowo, i pękając uszkadza miejsce, w którym rosła (jajowód, jajnik, szyjka macicy lub inny narząd). Uszkodzenie może doprowadzić do zaniku funkcji, jaką ten narząd powinien pełnić. Gdy ciąża pęknie i dojdzie do wstrząsu krwotocznego, czasem jedynym ratunkiem dla życia kobiety jest wycięcie jej narządów rodnych, a to zawsze jest ogromną tragedią dla kobiety, ale także całej jej rodziny. Dlatego tak ważne jest wczesne rozpoznanie takiej ciąży i usunięcie jej.

Jest kilka metod prowadzących do wyleczenia ciąży ektopowej:

1. Postępowanie wyczekujące - po zdiagnozowaniu wczesnej ciąży pozamacicznej w jajowodzie, która nie daje objawów, można czekać na samoistne poronienie ciąży – dzieje się tak w 70% przypadków. Najważniejsza jest stała obserwacja ciąży wykluczająca przegapienie ciężkich powikłań. Takie postępowanie w 70% oszczędza kobiecie leczenia chirurgicznego jajowodu i jego konsekwencji. W pozostałych 30%$ należy wprowadzić inną metodę leczenia:


2. Leczenie farmakologiczne - dość rzadko stosowane, prowadzone, gdy leczenie laparoskopowe jest niemożliwe z przyczyn medycznych. Leczenie farmakologiczne powoduje mniejsze uszkodzenie jajowodu i zachowuje w pełni jego funkcje. Podanie odpowiedniego leku powoduje obumarcie i poronienie zarodka.


3. Leczenie chirurgiczne – może być wykonane drogą laparoskopową lub przez otwarcie powłok brzusznych – leczenie to polega na wycięciu zarodka oszczędzając narząd w którym się zagnieździł. Niestety w przypadku pęknięcia ciąży może wystąpić konieczność usunięcia ciąży razem z narządem.

Co się dzieje z płodnością po przebytej ciąży pozamacicznej?

Płodność po ciąży pozamacicznej, jeżeli nie dokonano radykalnej operacji usunięcia narządów rodnych, pozostaje niezmieniona. Wzrasta ryzyko wystąpienia kolejnej ciąży pozamacicznej, należy być tego świadomym, planować poczęcie razem z lekarzem ginekologiem i wcześnie po rozpoznaniu ciąży udać się na pierwszą wizytę potwierdzającą poczęcie.

Jeżeli potrzebujesz specjalistycznej konsultacji lekarskiej możesz skontaktować się z naszą rejestracją Polskiej Przychodni w Manchesterze pod numerem: 0844 209 2149, 079 55 280 690

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polski Prywatny Gabinet Lekarski w Szkocji - Polscy Lekarze w Glasgow

Wpis: Polska Położna w UK

Cukrzyca u kobiet ciężarnych

Cukrzyca ciężarnych jest to grupa zaburzeń metabolicznych których wspólną cechą jest hiperglikemia. Częstość występowania wśród ciężarnych to 5-15%. Cukrzyca ciężarnych pojawia się po raz pierwszy w ciąży i znika po porodzie. Jeżeli cukrzyca po porodzie nie znika, oznacza to, że występowała już przed ciążą (cukrzyca typu 1 lub 2).

Czynniki ryzyka wystąpienia cukrzycy ciężarnych:

• otyłość przed ciążą (powyżej 85 kg)


• zbyt duży przyrost masy ciała w aktualnej ciąży


• cukrzyca w rodzinie (bliski stopień pokrewieństwa)


• cukrzyca stwierdzona w poprzedniej ciąży


• duża masa ciała dzieci z poprzednich ciąż (powyżej 4001 g)


• wielowodzie w obecnej ciąży


• każdy epizod cukromoczu w I trymestrze obecnej ciąży


• dwukrotnie stwierdzony cukromocz w II trymestrze obecnej ciąży


• niewyjaśniony poród martwego dziecka, poronienie lub poród przedwczesny w poprzedniej ciąży


• wady rozwojowe dzieci w poprzednich ciążach


• gestoza (zatrucie ciążowe) w obecnej lub poprzedniej ciąży


• przebycie 3 lub więcej ciąż

Do objawów cukrzycy ciążowej należą:

• cukier we krwi


• cukier w moczu


• oddawanie nadmiernej ilości moczu


• wzmożone pragnienie


• utrata masy ciała


• osłabienie, zmęczenie


• świąd skóry we wczesnej ciąży


• zakażenia grzybicze lub bakteryjne skóry


• zaburzenia widzenia


• kurcze łydek

Do zdiagnozowania cukrzycy ciężarnych wykonuje się test doustnego obciążenia glukozą.

Zalecenia Zespołu Ekspertów dotyczące wykrywania cukrzycy u ciężarnych:

1. oznaczenie stężenia glukozy (cukru) we krwi powinno być wykonane u wszystkich ciężarnych przy I wizycie stwierdzającej ciążę


2. test przesiewowy wykonywany u wszystkich ciężarnych w 24-28 tygodniu ciąży – doustne obiążenie 50 g glukozy


3. test diagnostyczny wykonywany u ciężarnych z nieprawidłowym wynikiem testu przesiewowego – doustne obciążenie 75 g glukozy na czczo

Podczas pierwszej wizyty dokonuje się pomiaru poziomu cukru. Prawidłowe wyniki na czczo powinny wynosić:

60 – 100 mg% (3,36 – 5,6 mmol/l)- wynik prawidłowy

101 – 125 mg % (5,61 – 7,0 mmol/l) – nieprawidłowa tolerancja glukozy

powyżej 126 mg% (powyżej 7,01 mmol/l) – cukrzyca ciążowa

Prawidłowe wyniki po posiłku:

1 godzina po posiłku – 120 – 140 mg% (6,7 – 7,8 mmol/l)

2 godziny po posiłku – 100 – 120 mg% (5,6 – 6,7 mmol/l)

Stwierdzenie poziomu cukru powyżej 200 mg% w dowolnej porze dnia, niezależnie od czasu ostatniego posiłku, obliguje do zdiagnozowania cukrzycy.

Powyższe wyniki dotyczą również nieciężarnych.
Test przesiewowy doustnego obciążenia 50 g glukozy wykonuje się w 24 – 28 tygodniu ciąży. Nie wymaga bycia na czczo. Po wypiciu glukozy należy odczekać godzinę, należy w tym czasie siedzieć, nie wolno nawet spacerować po korytarzu (ponieważ powoduje to spalanie glukozy i fałszowanie wyniku!!). Krew pobiera się po godzinie – wyniki:

glukoza poniżej 140 mg% (poniżej 7,8 mmol/l)- wynik prawidłowy

glukoza na poziomie 141 – 199 mg% (7,81 – 11,0 mmol/l)- wynik nieprawidłowy, wymaga dalszej diagnostyki (wykonuje się test obciążeniem 75 g glukozy)

glukoza powyżej 200 mg% (powyżej 11,1 mmol/l) – rozpoznanie cukrzycy ciążowej – skierowanie do diabetologa

 

Test diagnostyczny doustnym obciążeniem 75 g glukozy wykonuje się w 32 tygodniu ciąży (po 4 tygodniach od testu przesiewowego) na czczo ( po 8 – 14 godzinnej przerwie w posiłkach). Na 3 dni przed wykonaniem dieta nie powinna być ograniczana, można jeść wszystko (przy ograniczaniu diety wynik będzie nieważny).

Przebieg testu:

• pobranie krwi na czczo


• należy wypić 300 ml płynu zawierającego 75 g glukozy w ciągu 5 minut


• pobranie krwi po 1 i po 2 godzinach od wypicia roztworu

Cukrzycę ciężarnych stwierdza się, gdy w teście diagnostycznym:

• glikemia na czczo wyniesie powyżej 100 mg% (5,6 mmol/l)


• glikemia po 1 godzinie od obciążenia wyniesie powyżej 180 mg% (10,02 mmol/l)


• glikemia po 2 godzinach od obciążenia wyniesie powyżej 140 mg% (7,8 mmol/l)

Wartości poniżej wskazanych oznaczają, iż nie stwierdza się cukrzycy ciążowej.

Dlaczego cukrzyca ciężarnych jest taka groźna?

• cukrzyca powoduje wzrost występowania wad rozwojowych u dzieci


• przyczynia się do większego odsetka poronień


• powoduje zakażenia dróg moczowych i nerek u matki


• może przyczynić się do stałego pogorszenia wzroku matki


• może spowodować stan przedrzucawkowy oraz rzucawkę u matki – jest to stan zagrożenia życia matki i dziecka (stan przedrzucawkowy objawia się wysokim ciśnieniem krwi – powyżej 160/100 mmHg wraz z zaburzeniami widzenia, zaburzeniami słuchu i drganiem drobnych mięśni; rzucawca przypomina wyglądem atak padaczki)

Inne komplikacje cukrzycy ciężarnych

• wielowodzie


• trudność w odbyciu porodu (masa dziecka powyżej 4000 g to problem przy porodzie drogami natury)


• możliwość krwotoku poporodowego


• częstsze przypadki gestozy (zatrucia ciążowego)


• porody przedwczesne (w 20 – 60%)


• porody przez cięcie cesarskie (ok. 60%)


• zespół zaburzeń oddychania u dziecka


• zbyt niski poziom cukru u dziecka (jako odpowiedź na zbyt wysoki cukier u matki)


• hiperbilirubinemia – powodująca nasiloną żółtaczkę noworodka


• wady wrodzone w 10% 0 wady serca, nerek, układu nerwowego


• zbyt duża masa urodzeniowa – powyżej 4000 g

Najlepszym sposobem na uniknięcie cukrzycy ciążowej jest unikanie tych czynników ryzyka, na które można mieć wpływ. A gdy wykryją u Ciebie cukrzycę ciężarnych:

- koniecznie dopilnuj wizyt u diabetologa i stosuj się do jego wskazówek

- mierz swój cukier i pamiętaj o tym, aby dopilnować jego prawidłowych poziomów

średni dobowy poziom cukru powinien wynosić 90 mg%

ryzyko wad rozwojowych u dziecka wzrasta przy średniej glikemii większej od 140 mg%

zwiększone ryzyko poronienia lub porodu przedwczesnego wzrasta przy średniej większej od 180 mg%

- dopilnuj prawidłowej diety cukrzycowej – diabetolog nauczy Cię obliczania wymienników węglowodanowych i komponowania prawidłowej diety

- jeżeli musisz wstrzykiwać sobie insulinę – pilnuj godzin i techniki wykonywanych wstrzyknięć

Pamiętaj, że Twoja ciąża wcale nie musi zakończyć się niepowodzeniem! Tylko od Ciebie zależy, jak będzie ona przebiegać i jak zdrowe urodzi się Twoje dziecko.

 

UWAGA DIETA CUKRZYCOWA!!

Osoby zainteresowane poznawaniem diety cukrzycowej zapraszam do zajrzenia w poniższe linki:

Badania dotyczące obciążenia glukozą
Dieta cukrzycowa

Wpis: Polska Położna w UK

Konflikt serologiczny

Konflikt serologiczny to choroba, która zdarza się gdy matka o grupie krwi z czynnikiem Rh(-) rodzi dziecko o grupie krwi z czynnikiem Rh(+) odziedziczonym po ojcu, który ma również czynnik Rh(+). Konflikt pojawia się w momencie, gdy niewielka ilość krwi dziecka dostaje się do krwioobiegu matki (najczęściej podczas porodu). Organizm matki wytwarza automatycznie przeciwciała IgG (których obecność można wykryć przez pobranie krwi na odczyn Coombsa), a te przeciwciała mogą przeniknąć przez łożysko do krwi płodu i niszczyć jego erytrocyty.

Pierwsza ciąża z konfliktem serologicznym zazwyczaj nie ma komplikacji (chyba, że do wytworzenia przeciwciał dochodzi jeszcze w czasie ciąży z powodu wypadku, inwazyjnego badania lub innego zdarzenia, które wymiesza krew dziecka z krwią matki). Każda kolejna ciąża z dzieckiem z czynnikiem Rh(+) może już powodować głęboką anemię hamującą rozwój płodu, ciężką żółtaczkę hemolityczną lub uogólniony obrzęk płodu (ponieważ raz wytworzone przeciwciała IgG utrzymują się przez wiele lat).

Do wytworzenia przeciwciał (immunizacji) w krwi matki dochodzi w wyniku:

• poronienia


• ciąży pozamacicznej


• ręcznego wydobycia łożyska podczas porodu


• cięcia cesarskiego


• porodów zabiegowych z użyciem kleszczy położniczych


• inwazyjnej diagnostyki płodu (np. po pobraniu krwi płodu)


• przetoczenia krwi niezgodnej grupowo


• hemoterapii (leczenie zastrzykami domięśniowymi z krwi)


• szczepienia ludzką surowicą


• zaśniadu groniastego (specyficzna choroba łożyska)


• amniopunkcji


• biopsji kosmówki


• odklejenia łożyska


• łożyska przodującego z krwawieniem


• tępego urazu brzucha ciężarnej


• wewnątrzmacicznego obumarcia płodu

Diagnostyka konfliktu serologicznego

1. przeprowadzenie wywiadu dotyczącego przebytych ciąż, porodów i sytuacji mogących spowodować wytworzenie przeciwciał IgG


2. oznaczenie grupy krwi rodziców


3. ustalenie stopnia immunizacji matki (odczyn Coombsa)

Każda ciężarna przed 12 tygodniem ciąży powinna mieć oznaczony poziom przeciwciał przeciwerytrocytarnych powodujących konflikt serologiczny, a także oznaczoną grupę krwi i czynnik Rh.

Kobiety z Rh(-) powinny mieć wykonane to badanie ponownie w 28 tygodniu ciąży.

Badanie na odczyn Coombsa wykonuje się u kobiet z Rh(-) w 28, 32 oraz 36 tygodniu ciąży.

W przypadku podejrzenia wystąpienia konfliktu serologicznego i anemizacji płodu, wykonuje się ciężarnej USG co 2-3 tygodnie, a w wyjątkowych przypadkach wykonuje się amniopunkcję (pobranie wód płodowych) w 18-28 tygodniu ciąży oraz pobranie krwi z pępowiny płodu. Badania te mają na celu obserwację stanu i prawidłowego rozwoju dziecka.

W celu zapobiegania konfliktowi serologicznemu, każdej kobiecie Rh(-) u której istnieje podejrzenie o immunizację (wytworzenie przeciwciał IgG przeciw erytrocytom dziecka Rh(+)) podaje się immunoglobulinę anty-D we wstrzyknięciu domięśniowym w odpowiedniej dawce, nie później niż 72 godziny po porodzie, lub innym zdarzeniu mogącym wywołać immunizację matki.

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polska Położna - Polska Przychodnia

Wpis: Polska Położna w UK

Objawy fizjologiczne i chorobowe w ciąży – jak je rozróżnić

Jak rozróżniać fizjologiczne i chorobowe objawy podczas ciąży

Ciąża nie jest chorobą, ale wiadomo że nie wszystkie zmiany w ciąży są fizjologiczne. Czasem te naturalne zmiany mogą przybrać ogromne nasilenie, lub nagle mogą pojawić się zupełnie inne niepokojące symptomy.

Typowe objawy, które są związane z charakterystycznymi zmianami organizmu kobiety ciężarnej, to:

• wymioty


• nudności


• zgaga


• zaparcia


• częste oddawanie moczu


• hemoroidy (żylaki odbytu)


• żylaki kończyn dolnych


• skurcze łydek


• upławy


• bóle krzyża

Wszystkie te objawy, które w umiarkowanym nasileniu są zdarzają się u większości kobiet w ciąży, nie są niczym niepokojącym. Można sobie poradzić z nimi domowymi sposobami, jeśli nie masz pomysłu jak im zaradzić – zapytaj swoją położną.

Pamiętaj o zgłaszaniu wszelkich wątpliwości swojemu ginekologowi, a jeżeli którykolwiek z tych objawów się nasili – natychmiast pędź do niego po pomoc. Sytuacje nasilenia wcześniejszych fizjologicznych objawów, w których konieczna jest pomoc lekarza to:

• Wymioty niepohamowane – gdy niemożliwe staje się jedzenie, a wymioty pojawiają się wielokrotnie w ciągu dnia


• Żylaki na całych nogach, widocznie duże, powodujące obrzęk lub bolesność nóg


• Hemoroidy bolesne, powodujące krwawienia


• Silne upławy, śluz w kolorze żółtym, zielonym, często rzadkie lub gęste, tzw. „serowate”, o nieprzyjemnym zapachu


• Częste i bolesne skurcze łydek połączone z ciągłym uczuciem senności, dużym łaknieniem, świądem skóry

Inną grupą objawów, które powinny Cię skierować od razu do lekarza są:

• gwałtowne, wzmożone ruchy Twoich kończyn, drgawki


• wybroczyny na skórze


• szybko narastające obrzęki


• silne bóle głowy


• mroczki lub błyski przed oczami oraz wszelkie inne zaburzenia widzenia


• nagła duszność


• bolesne skurcze macicy przed terminem porodu


• sinica kończyn i twarzy


• skąpomocz (poniżej 500 ml / dobę)


• krwawienie z dróg rodnych


• stwardnienie macicy – jak kamień


• nagły wypływ płynu z pochwy – przed terminem porodu


• brak odczuwania ruchów dziecka (mniej niż 3 w ciągu doby lub wcale)

Odczuwanie tych doznań świadczy o nagłym pogorszeniu się Twojego stanu, o rozpoczęciu choroby, lub jest wyraźnym wskaźnikiem zagrożenia życia Twojego lub dziecka. Nie wolno ich bagatelizować!

Źródło: Porady Położnej
Wpis: Polska Położna

Wpis: Polska Położna w UK

Forum

Zawał serca nie zawsze musi boleć

Nie zawsze będziesz wiedzieć czy przechodzisz zawał serca

Dr John G. Canto z University of Alabama Medical Center w Stanach Zjednoczonych opublikował dane z National Registry of Myocardial Infarction na temat częstości występowania bólu.

...

Polski Ginekolog - Polska Przychodnia Manchester

Koenzym Q przy nadciśnieniu

To kolejny wpis z cyklu poświęconego nadciśnieniu tętniczemu

Koenzym Q w leczeniu nadciśnienia

Wśród różnych metod leczenia nadciśnienia tętniczego wymienia się modyfikację stylu życia oraz suplementy diety, do których należ...

Polski Ginekolog - Polska Przychodnia Manchester

Leczenie nadciśnienia a funkcje poznawcze

Leczenie nadciśnienia a funkcje poznawcze

Profilaktyczny efekt leczenia nadciśnienia jest często odnoszony do powikłań narządowych. Stosunkowo rzadko literatura fachowa skupia się na ocenie efektu leczenia w odniesieniu do funkcji p...

Polski Ginekolog - Polska Przychodnia Manchester

Polski Dentysta

Polski Dentysta w Manchesterze

W środę od 14:00 do 19:00 doktor stomatolog Wiesław Nowak.

Rejestracja czynna codziennie od 8:00 do 22:00 po telefonem 07955 280 690

Zakres usług: Polski Ginekolog - Polska Przychodnia Manchester

Polska Przychodnia Manchester

Jak skorzystać z usług

Jeżeli potrzebujesz badań dla kierowców, konsultacji lekarskiej z polskim specjalistą laryngologiem, pediatrą, dermatologiem, internistą lub chirurgiem możesz umówić się na spotkanie w Polskiej Klinice w Manchester...

Polski Ginekolog - Polska Przychodnia Manchester

Wymiana zastawki aortalnej bez otwierania klatki piersiowej

Na początku listopada 2011 Food and Drug Administration dopuściła do obrotu sztuczne zastawki aortalne, które mogą być wszczepiane bez konieczności otwierania klatki piersiowej.

...

Polski Ginekolog - Polska Przychodnia Manchester